Drewno na elewacji pozwala ocieplić wygląd budynku, podkreślić jego bryłę i lepiej wpisać dom w otaczający krajobraz. Materiał ten pasuje zarówno do architektury tradycyjnej, jak i do nowoczesnych projektów opartych na prostych formach, dużych przeszkleniach czy surowych okładzinach. O końcowym efekcie decydują nie tylko gatunek drewna i sposób zabezpieczenia, lecz także kierunek ułożenia desek oraz miejsce ich zastosowania.
Cała elewacja czy drewniane akcenty?
Drewno może pokrywać wszystkie ściany budynku, jednak częściej pojawia się jedynie na wybranych fragmentach fasady. Projektanci wykorzystują je w strefie wejściowej, na wykuszach, tarasach, poddaszu albo między oknami. Takie rozwiązanie pozwala wyróżnić określoną część domu i nadać elewacji wyraźny rytm.
Drewniana okładzina dobrze łączy się z cegłą klinkierową, tynkiem, szkłem lub innymi nowoczesnymi materiałami. Nawet niewielki fragment wykończony deskami może przełamać surowy charakter bryły i nadać jej bardziej naturalny wygląd.
Kierunek ułożenia desek a proporcje domu
Sposób montażu drewna wpływa na odbiór całego budynku. Poziome deski mogą sprawić, że dom wyda się niższy i bardziej rozłożysty. Z kolei pionowe ułożenie przywołuje skojarzenia z dawnymi budynkami gospodarczymi i dobrze pasuje do nowoczesnych domów inspirowanych stodołami.
Umieszczenie drewna w górnej części fasady optycznie odciąża bryłę. Deski mogą również wydobywać niektóre elementy na pierwszy plan, a inne pozostawiać w tle. Dzięki temu elewacja staje się bardziej przestrzenna i uporządkowana.
Deski, profile czy płyty HPL?
Do wykończenia ścian można wykorzystać klasyczne deski, gont, profile elewacyjne albo wielkoformatowe płyty fornirowane. Profile różnią się szerokością, długością, sposobem łączenia i kształtem krawędzi. Można je układać na zakład, na wpust i wypust lub ażurowo.
Alternatywą dla litego drewna są płyty HPL pokryte naturalnym fornirem. Zachowują one wygląd drewna, a jednocześnie wyróżniają się odpornością na warunki atmosferyczne, uszkodzenia mechaniczne, grzyby oraz owady. Nie zmieniają wyglądu pod wpływem słońca i deszczu, dlatego nie wymagają regularnego odnawiania.
Naturalne starzenie i termodrewno
Niezabezpieczone drewno z czasem pokrywa się srebrzystą patyną. Taki efekt można zaakceptować albo przyspieszyć, stosując lazurę poszarzającą, która pomaga uzyskać bardziej równomierny kolor.
Dobrym kompromisem między estetyką, trwałością i ceną jest termodrewno, najczęściej termososna lub termoświerk. Obróbka cieplna nadaje mu ciemniejszą barwę, poprawia stabilność i zwiększa odporność na wilgoć, gnicie oraz zagrzybienie. Trzeba jednak pamiętać, że materiał staje się bardziej kruchy. Właściwie dobrane drewno może nadać elewacji szlachetny charakter bez względu na to, czy dom nawiązuje do tradycji, czy reprezentuje zdecydowanie współczesny styl.
