Blaty kompozytowe łączą elegancki wygląd z dużą swobodą projektowania. Mogą przypominać kamień, lecz pozostają od niego lżejsze, cieplejsze w dotyku i łatwiejsze do formowania. Dzięki temu sprawdzają się nie tylko jako powierzchnie robocze, ale również jako elementy zintegrowane ze zlewozmywakiem, ścianą lub parapetem. Kompozyt pozwala stworzyć jednolitą zabudowę o niemal niewidocznych połączeniach.
Z czego powstają blaty kompozytowe?
Podstawę materiału stanowią wodorotlenek glinu, żywica akrylowa oraz pigmenty. Składnik mineralny odpowiada za twardość i odporność mechaniczną, natomiast żywica nadaje lekkość oraz właściwości termoplastyczne. Producenci oferują także warianty z żywicą poliestrową, które różnią się parametrami i sposobem użytkowania.
Barwa oraz struktura powierzchni zależą od pigmentu i stopnia rozdrobnienia skały. Niektóre wzory wiernie naśladują granit, inne wykorzystują intensywne, nietypowe kolory. Materiał barwi się w całej masie, dlatego jego odcień pozostaje stabilny pod wpływem światła słonecznego.
Najważniejsze zalety kompozytu
Duża plastyczność umożliwia wykonywanie zaokrąglonych krawędzi, wyobleń, zagłębień oraz rozbudowanych powierzchni bez wyraźnych spoin. Blat może płynnie łączyć się ze zlewozmywakiem albo okładziną ścienną, co daje projektantom znacznie więcej możliwości niż drewno, laminat czy kamień.
Kompozyty nie mają porów i nie chłoną wilgoci. Gładka powierzchnia ogranicza osadzanie się zabrudzeń, a brak szczelin utrudnia rozwój bakterii, pleśni oraz grzybów. Materiał dobrze znosi kontakt z żywnością, kwasami, sokami i wieloma środkami chemicznymi.
Na co uważać podczas użytkowania?
Blat wymaga ochrony przed bardzo wysoką temperaturą. Gorące naczynie może spowodować pęknięcie lub odkształcenie powierzchni, dlatego należy używać podkładek. W pobliżu płyt grzewczych konieczne staje się także zastosowanie taśmy termoizolacyjnej.
Choć kompozyt trudniej zarysować niż drewno, marmur czy laminat, nie warto kroić bezpośrednio na jego powierzchni. Rysy szczególnie mocno odznaczają się na ciemnych, błyszczących wariantach. Drobne uszkodzenia można zeszlifować i wypolerować, a większe ubytki naprawić materiałem o identycznym kolorze.
Kompozyt a konglomerat
Oba materiały bywają mylone, mimo że różnią się właściwościami. Konglomerat powstaje z kruszywa marmurowego połączonego żywicą poliestrową. Nie zapewnia takiej plastyczności ani wytrzymałości jak kompozyt, dlatego nie daje równie szerokich możliwości tworzenia bezspoinowych, fantazyjnych form.
