Instalacja fotowoltaiczna może znacząco obniżyć rachunki za prąd, jednak jej opłacalność zależy od kilku czynników: ceny samego systemu, ilości wyprodukowanej energii, poziomu zużycia na własne potrzeby oraz zasad rozliczania nadwyżek oddawanych do sieci. Sam zakup paneli stanowi tylko część wydatku, ponieważ do całej inwestycji trzeba doliczyć falownik, konstrukcję montażową, przewody, akcesoria, montaż oraz podatek.
Koszt instalacji fotowoltaicznej o mocy 5 kWp
Dla przykładowej instalacji o mocy około 5 kWp potrzeba 16 paneli o mocy 320 Wp. Przy cenie około 600 zł netto za jeden moduł same panele kosztują mniej więcej 9,6 tys. zł. Do tego dochodzi falownik, który zmienia parametry prądu z paneli na takie, jakie wykorzystują domowe urządzenia, a jego koszt może wynosić około 5 tys. zł. Kolejne wydatki obejmują konstrukcję mocującą, specjalne przewody, osprzęt i wykonanie montażu.
Przy instalacji montowanej na dachu o nachyleniu 30–40 stopni, pokrytym blachodachówką, całkowity koszt można oszacować na 24–26 tys. zł. Oznacza to wydatek rzędu 4,7–5,1 tys. zł za 1 kWp. W mniejszych instalacjach koszt jednostkowy bywa wyższy, ponieważ część elementów systemu trzeba kupić niezależnie od końcowej mocy całego zestawu.
Ile energii można uzyskać z paneli?
Moc szczytowa paneli nie mówi jeszcze, ile prądu instalacja faktycznie dostarczy w ciągu roku. Na produkcję wpływa nasłonecznienie, ustawienie modułów względem stron świata, kąt nachylenia, zacienienie, zabrudzenie, temperatura otoczenia oraz straty na przewodach i falowniku. Dla instalacji o mocy 5 kWp można przyjąć orientacyjnie roczną produkcję na poziomie około 4200 kWh.
Gdyby właściciel domu wykorzystał całą tę energię bezpośrednio, roczne oszczędności przy cenie 0,6 zł za 1 kWh wyniosłyby około 2520 zł. W takim wariancie instalacja za 25 tys. zł zwróciłaby się po około 10 latach. Taki rachunek wygląda prosto, lecz zakłada pełne zużycie wyprodukowanej energii, a w typowym domu bez magazynowania prądu udaje się wykorzystać bezpośrednio tylko część produkcji.
Zwrot inwestycji i wpływ dopłat
W praktycznych obliczeniach trzeba uwzględnić, że gospodarstwo domowe może zużyć na bieżąco około 30% energii z fotowoltaiki, a pozostałą część oddaje do sieci. Za energię pobraną później z sieci właściciel instalacji uzyskuje opust, który dla systemów do 10 kWp wynosi 80% wartości oddanej energii. Przy takich założeniach roczna oszczędność spada do około 2167 zł, a instalacja kosztująca 25 tys. zł zwraca się po mniej więcej 11,5 roku.
Dopłaty i ulgi mogą wyraźnie skrócić ten czas. Przy dotacji 5 tys. zł oraz możliwości odliczenia części wydatku w ramach ulgi termomodernizacyjnej realny koszt przykładowej instalacji może spaść do około 16,4 tys. zł. Wtedy prosty czas zwrotu wynosi około 7,5 roku. Fotowoltaika może więc być opłacalna, szczególnie wtedy, gdy instalacja ma dobrze dobraną moc, pracuje w korzystnych warunkach i pozwala ograniczyć zakup energii z sieci przez wiele kolejnych lat.